'Umpama mereka ni percik api, bakar kenangan silam'
Entah jodoh, bila hari aku kursus kena dengan konvokesyen UNITEN. Bila aku rai satu satu kawan, bila aku ikhlas ucapkan tahniah. Tangkap gambar selagi sempat.
'Tahniah' which i really mean it. Sgt. Aku tahu struggle tu. Aku tahu sakit tu satu-satu. Usaha tu, yang tak boleh ditimbang duga.
Satu-satu fotografik memori masuk. Bila tgk mak ayah cium pipi, dengan air mata yg disimpan dalam. Bila tengok gembira tu. Aku rasa nak menangis.
Aku boleh kata hari ini 11 Nov, is significant. Bila tengok budak rumah siap siap dengan suit pagi-pagi. Best dressed, dengan excited tu, aku rasa happy. Terlalu, sampai aku tak sanggup tengok lama-lama takut orang kata aku gila.
Tapi at the same time. Sedih.
Sebab tahu, we'll move on.
Entah macammana masa depan, tanpa korang semua.
No comments:
Post a Comment